به سايت شعر چكامه خوش آمديد

روز تجلي

امروز مي بينم که کوه دست ها ي آسمان را گرفته
و آسمان او را بالا برده و در آغوش گرفته
جوري که هيچ کدام را تشخيص نمي دهم از هم
چگونه است که سنگ و خاک با هوا و ابر يکي مي شوند؟

امروز مي بينم که نور و ديوار يکي اند با هم
با تمام احساس و وجودشان

چوب بي ارزش را مي بيني وقتي با آتش سوزان يکي مي شود؟
چه خوشبخت است و زيبا
و هر دو با هم شريک زندگي و فناي هم
و چه عاشقانه هر دو با هم جان مي دهند و فدا مي شوند براي هم در پايان

مي داني چرا ماهي زيباي درخشان در آب صاف برکه ديده نمي شود؟
چون هر دو عاشقند
و به خاطر اين احساس از هم مراقبت مي کنند

در ميان شاخه هاي درخت چرا فقط صداي پرنده شنيده ميشود؟
درخت زيبا را که از شوق محبت گنجشک برگ ميدهد
تا کسي دوستش را آزار ندهد مي بيني؟
و گنجشک کوچک که با تمام وجود براي جلوه ي درخت آواز مي خواند
تا کسي ريشه ي عشقشان را نخشکاند

و هر کجا مي نگرم امروز تجلي عشق را مي بينم
لحظه اي را که وجودم با تصوير بي روح آيينه يکي مي شود
و در آيينه تو را مي بينم

مي بينم که در اوج خورشيد خود را به زمينش مي سپارد
و همه مي بينند آن رنگ زيباي حاصل از عشق خالصشان
آن دو بي هم هيچ اند
اکنون است که نور و سايه باهم زيبا تر مي آفرينند
در يک گوشه از آسمان آبي خالي بي اتفاق

و مي بينم کبوتري که خود را به دست باد مي سپارد
و هر دو با هم سفر مي کنند
به راهي که هر دو بايد بروند
ولي امروزبا هم مي روند
به افق لحظه به اوج سعادت

حتي در سياهي شب هم عشق را ديدم در ستاره و ماه
که بي حسد به شب استوار دل داده بودند
و همچنان در سکوت زيباي شب از عشق سخن مي گفتند بي پروا

امروز روز مناجات ماست
روز بروزقلب درچشم ها
اين روز هر روزي مي توانست باشد
امّا امروز است و شايد فردا هم

موج با عشق مي خروشد
دريا عشق را فرياد مي زند
ابر عشق را فرا مي خواند

امروز زندگي با عشق آشتي کرد
و مي بينم که دست هاي هم را مي فشارند و رها نمي کنند
بله اين ها همه نشانه اند براي فرزندان آدم و حوا
براي دل هاي لبريز و يا حتي تهي از عشق

ديروز روزي بود که از اين مناظر شگفت زده بودم
در فکر فرو مي رفنم
و مي پرسيدم از خودم که اين ها چگونه اند، چيستند و آيا معني دارند؟
امّا اکنون ديگر فکر نمي کنم و نمي پرسم
چون امروز ديگر با دلم جلو آمده ام
و با قدم هاي مهر راه مي روم
و محبّت را مي فهمم و مي دانم و آموخته ام
با تمام خلوص و از اعماق قلب زخمي ام عشق را درک مي کنم

و تو اگر مي دانستي چقدر لذتبخش است،
آنگاه عاشق مي شدي
نمي دانم شايد هم مي داني و مي فهمي و عاشقي
مانند من
عاشق خذاي بخشنده
عاشق پدر و مادر مهربان
عاشق دنياي بي پايان تا انتهاي فهم
عاشق زندگي قشنگ يک کودک معصوم و پاک
عاشق آفريده ها و نيافريده ها
عاشق يک صداي خاموش که عشق را برايت معني مي کند در وقت اذان صبح*
و حتّي عاشق مرگ براي او

حال من مي گويم که عاشق باش تا توانمند باشي
تا در آغوش نرم نسيم بنشيني
و با گل با صداي بلند حرف بزني
و با بلبل هم آواز شوي
و در خوابت نغمه هاي اشتياق را بشنوي
حتّي از هواي بخشنده به خاطر سهم نفست تشکّر کني
تا بتواني خوشحال باشي که گمراه نيستي
و در تک تک دانه هاي تسبيح هزاران بار براي معشوقت دعا کني

چقدر شيرين است دعاي عاشق
و دراين لحظات مرگ چه شيرين رخ مي نمايد
و لحظه ها با خود خوشبختي ابدي را به ارمغان دارند
آنگاه حتّي عشق نيز تو را مي فهمد و تو اين را تجربه مي کني

بدان اگر عشق نبود هيچ اتّفاقي نمي افتاد
و همه چيز همانگونه بود که بود مثل ديروزم
و براي ديگران همانطور هست که هست مثل امروزشان

امّا عشق است که دگرگون مي کند
اين عشق حقيقي است که خدا را معني مي کند
و خداست که به عشق معني مي دهد اگر بخواهد
اگر هم درحقيقت و هم در واقعيت عاشق باشي،
براي تو هم هر روز امروز من است
امروز روز تجلّي عشق است براي من و مي شود اگر بخواهي براي تو
و سرود زيباي فراموشي تن را در هر تپش قلبت خواهي شنيد
و تا آخر عمر براي محبوب صبر خواهي کرد
و اين نغمه ي دلنشين را تو هم با ما با جهان عاشق اطرافت سر مي دهي
اگر دوست داري بيا و هر کس دوست دارد بيايد که عشق تا نهايت جان و دل باز است
تا ترانه ي عشق را با قلب هاي عاشق تا نفس آخر که در يک روز زيباي عاشقانه است،
با صداي بلند زمزمه کنيم:
« دوستت دارم »

س.ياقوت

س ياقوت